Tabor Pod Krzywą

Tego jeszcze w Sokołach nie było!!!

26 września odbędzie się na Taborze pod Krzywą,  miting wspinaczkowy o nazwie  ” Big Wall w Sokołach ”   Impreza powstała  z inicjatywy Michała Kajcy ” Micaja „.

Calem imprezy  jest oczywiście wspólna zabawa i wspinanie .

W  ciągu 7 godzin wspinania 10.00 – 17.00 uczestnicy imprezy  będą starali się pokonać  jak najdłuższy dystans  wspinaczkowy zliczając długość kolejnych przebytych dróg . Wieczorem na Taborze Super Finał i inne atrakcje nie tylko dla wspinaczy 🙂

W niedługim czasie podamy szczegółowy program.

Tak więc napierać na górotwór aby moc była wielka w dniu wystartowania imprezy

Ogólne Zasady Mitingu :

1. Udział w imprezie jest otwarty jednak mogą w niej uczestniczyć tylko  zespoły wspinaczkowe

2. Prowadzący wspina się klasycznie ( minimalny styl – PP ), drugi wspina się z górną asekuracją klasycznie, ale dozwolone jest obciążanie liny( minimalny styl – AF )

3. Nie można powtarzać dróg, a  ewentualny wspólny odcinek  2 dróg nie może być kluczowy dla jednej z nich, ani dłuższy niż połowa drogi.

4. Zawody rozgrywane są bez sędziów w formie towarzyskiej

5.Wspinanie odbywa się na własną odpowiedzialność

Zasady Punktacji:

1metr drogi = 1 pkt.

Przyznawane są dodatkowe pkt. ze względu na trudność dróg oraz sposób asekuracji.

Z małym opóźnieniem  dotarła do mnie relacja zdjęciowa z zakończenia kursu o której niewątpliwie warto wspomnieć.

Jak zwykle wieczór ostatni po zakończeniu kursu przebiegał w radosnej atmosferze.

Zaczęło się bardzo romantycznie ……

Bodziu wcielił się w postać Barda i na replice lutni wprowadzał wszystkich w nastrój.

Jak widać atmosfera  powoli udzielała się pozostałym uczestnikom.

W zadumaniu wspominali minione dni.

W pewnym momencie pozostałą część grupy opanował jakiś demon

Atmosfera zaczęła sięgać zenitu

A by potem powoli jak zazwyczaj

wszystko zaczęło zmierzać do standardowego zakończenia

Harnaś znomu był górą i tylko Bard niezmiennie podtrzymywał dramaturgię wieczoru, o którym to  wieczorze długo bedą opowiadały   pokolenia  toruńskich wspinaczy. 🙂

Początek czerwca minął pod znakiem prac przygotowawczych do długiego weekendu.  Zostało usunięte drzewo które od 2 lat straszyło nas w czasie silniejszych wiatrów. Okazało się że w połowie było lekko zarysowane przez wichurę z przed kilku lat ( dlatego było wygięte w stronę podestów).

Dzielnie pomagał nam „TITO” wyznaczając kolejne etapy cięcia.

Rozpoczęliśmy również przygotowania do zimy. A pracy przy tym jest nie mało

Ale jak to zazwyczaj bywa nie wszyscy jednakowo angażują się w pomoc przy  pracy 🙂

„Tigi” zdecydowanie woli nocne eskapady, dzień jego zdaniem jest przeznaczony na odpoczynek.

Niestety tym razem ICM miał 100% racje. Miniony weekend upłynął pod znakiem deszczu zimna i wiatru.

Jedynie KW Toruń okazał się klubem twardzieli i pomimo złych pogodowych zapowiedzi zjawił się w komplecie.

Piątek  do południa był jeszcze łaskawy i kursanci z zapałem ruszyli w skały.

[Show as slideshow]

1 2 ►

Instruktorzy z podziwem obserwowali swoich podopiecznych, którzy po 4 dniach na Jurze całkiem nieźle dawali sobie radę w sokolikowym granicie.

Jednak po południu Sokoliki pokazały swoje górskie oblicze.

Dla niektórych był to prawdziwy gradowy chrzest, podczas zakładania zjazdu.

Zła pogoda zmusiła wszystkich do kontynuowania zajęć pod wiatą szkoleniową na Taborze. Trzeba było się trochę pomęczyć w czasie przepinek i podchodzenia po linach.

Ratując się przed niepogodą kurs odwiedził też ścianę wspinaczkową w Libercu.

Na koniec przyszła kolej na zrzutnię do której z racji deszczu nikt oprócz Dozenta się nie garnął.

Strach ma wielkie oczy jak widać poniżej, ale program trzeba zrealizować 🙂

Nawet nogami do góry

Niewidocznym fotoreporterem był oczywiście Piotrek Bucki

Zawitał do nas niezawodnie częściowo kurs z KW Katowice.

Jacek Czech egzaminował swoich kursantów bez taryfy ulgowej 🙂

Piękna pogoda zwabiła na Tabor starych znajomych i to w całkiem licznej obstawie

Udało nam się również domalować   jeden kierunkowskaz przed wejściem do lasu.  Niestety autochtoni czasami niszczą nasze znaki dlatego dokładnie czytajcie opis dojścia od strony Trzcińska.

W pracy jak zwykle towarzyszyła nam Nanga